اسفنديار رحيم‏مشائي، اولين بدترين انتخاب دولت دهم نبود! اصلا انتخابهاي دولت دهم هنوز شروع نشده چرا كه اصلا هنوز دولت دهم شروع نشده!

مشائي كه وارد گود شد بوق‏هايمان را به صدا در آورديم تا بلكه محمود سر عقل بيايد و اسفنديار را به آتش قهر ملت نسوزاند... اما كو گوش شنوا!

اما بنده چند تا تحليل آب‏دوغ‏خياري از اوضاع مي‏كنم كه براي شنيدن بد نيست. مي‏توانيد به هر بند به عنوان يك گزينه نگاه كنيد و يا از بين آنها گزينه‏ي صحيح‏تر را انتخاب بفرمائيد!

اول) بعد از علني شدن نظر رهبر انقلاب درباره‏ي مشائي اوضاع چندان بر وفق مراد نخواهد بود. احمدي‏نژاد بازي جديدي راه انداخته كه قطعا تمام فضاي رسانه‏اي را تحت تاثير قرار خواهد داد. كانون توجهات اين‏بار محمود و اسفنديار خواهند بود نه ميرحسين و هاشمي و الخ!

در اين بازي جديد مشائي تا نزديكي تنفيذ و تحليف دولت دهم برجاي خواهد بود و البته احمدي‏نژاد كماكان از نامه‏ي رهبري اظهار بي‏اطلاعي خواهد كرد. پس از آنكه آبها از آسياب افتاد و دولت دهم به ظهور[!] رسيد، مشائي عزل و احتمالا كردان معاون اول خواهد شد.

اين سناريو البته با خرج از رهبري صورت مي‏گيرد و بايد تذكر داد كه ثمره‏اش تنها تغيير دادن فضاي رسانه‏اي خواهد بود و البته مشخص است كه اين هزينه در برابر آن عايدي خيلي زياد است.

دوم) اسفنديار استعفا مي‏كند و اين البته اصلا امر ميمون و مباركي نيست. چرا كه به جاي آنكه محمود امر رهبري را اطاعت كرده باشد گزينه‏ي منتخب وي پا پس كشيده و اين يعني ولايت پذيري محمود بي ولايت پذيري.

سوم) مشائي با وعده‏ي ظهور قريب الوقوع آقا امام زمان(عج) احمدي‏نژاد را در صحنه نگه مي‏دارد و از آنجا كه صحنه‏ها اغلب بدآموي دارند و صحنه اصلا جاي خوبي نيست و همه جاي آدمي كه در صحنه است معلوم مي‏شود(البته فقط در بعضي صحنه‏ها) همه‏ي 40 ميليون آدمي كه 22خرداد پاي صندوق‏هاي راي آمدند سوراخ‏هاي دولت را مي‏بينند و نهايتا شعار احمدي نژاد راجع به 40ميليون منتقد بصورت 40ميليون مخالف در صحنه‏ي جامعه متبلور مي‏شود.

چهارم) احمدي‏نژاد اسفنديار را از معاونت اولي بركنار مي‏كند و البته آسيب‏هاي اين عدم تمكين را باقي مي‏گذارد و به اين ترتيب به ديگران نشان مي‏دهد كه فشار رهبري مانع اوست و الا...

خب، اين هم از چند گزينه؛

خوب يادم هست كه برخي اوقات گفته مي‏شد دولت نهم دولتي فرديدي است، اين را سروش مي‏گفت(گمانم). بعدها روزنامه‏ي رسي دولت اقبال خاصي به فرديد و فرديديون نشان داد و البته از پديدارشناسي تا هيدگر هم مقبول آن روزنامه شد.

در گام بعد برداشت اول(نشريه‏ي مركز مطالعات و بررسي‏هاي استراتژيك نهاد رياست جمهوري) هم نشريه‏اي فرديدي از آب در آمد و اين سخن را به واقع نزديك‏تر كرد.

اما نظر بنده الحال اين است كه اين دولت نسخه‏ي فشرده‏ي دولت كريمه، دولتي فرديدي يا از اين دست نيست. الحال دولت نهم يك دولت هري‏پاتري‏ست.
 يعني نه تنها از فكر و ذكر و ولايت پذيري معارف است بل دلخوش به نواب خاصه‏اي چون جناب مشائي‏ست تا دولت كذا را از تاريكي جاهليت به امام عصر(روحي له الفداه) نجات دهد و البته در اين راه از تنها چيزي كه مدد نمي‏گيرد خود حضرت است.

بايد ايستاد و ديد.