تبليغاتX
به کجا...

یادداشتی برای ویژه نامه‏ی آوینی

نوشته شده توسط محمد ع

یادداشت من برای این مطلب البته کمی عجله ای شد و وقت بیشتر نوشتن هم نداشتم؛

اول آنکه "بولدرني" نه و "هولدرلین"...
آوینی=هیدگر نیست، این را هر عقل ناقصی می فهمد، اما اینکه آوینی با هیدگر همدلی ندارد، همدلی چیست؟ هم سخنی کدام است؟
همدلی بدون هم سخنی چطور است؟
آوینی با امام و شهدا همدل است و با ائمه!!!
همدلی با ائمه در زمانه ی عسرت چه معنی دارد؟ همدلی با ائمه یعنی ما با مقصد و منتهی‏ای که ائمه بر آن و در آن و با آن بودند چه نسبتی بر قرار کرده ایم؟
نعوذ بالله. اینگونه مبهم بافی و کلی گویی، از پژوهشگری که اصلا راهی به فلسفه نبرده است اگر جایز باشد از خبرگزاری که در خط و بر خط امام(أن شاء الله) هست بعید می نماید.
عزیزان، کار بزرگیست برای سید شهیدان اهل قلم، قلم زدن، و ویژه نامه در آوردن، دستتان بی درد.
اما خواهش من این است که کسانی تیترها را و مطالب را چک کنند، درست نیست در بحبوحه ی تاخت و تاز جریان روشنفکر بی دین- که منتظر جرقه ایست تا برای از میدان به در کردن هیدگر پوپر را با ویتگنشتاین عوض به جا کند- هیدگر را از دین و انقلاب و همدلی و هم سخنی بدور کنیم و او را بی ارج و منزلت حساب کنیم.
البته توجه داریم که هیدگر هیدگر است و او ... هم تکرار را نمی پسندید و میگفت در اینجا نمی‏هیدگریم!

یا علی مددی

برچسب ها: نقد و نظر  تاریخ ارسال: سه شنبه بیست و پنجم فروردین 1388  نظر بدهید!
فهرست
صفحه نخست
پست الكترونيك
آرشيو مطالب
نویسندگان

آرشیو مطالب
شهریور 1388
مرداد 1388
تیر 1388
خرداد 1388
فروردین 1388
اسفند 1387
آرشيو

آرشیو موضوعی
نقد و نظر
یک برگ فلسفه
دانشجو
تولید علم

پیوندها
درباره استاد فردید رحمة الله
سینه سبز
محمد رضا باقری
علی خضریان
مسعود
کیان عبداللهي
امید حسینی
روزنامه
طوفان!
داريوش زماني
كتاني!
ناصر حائری
جديداً حاج وحيد! نصيري‌كيا
آقا وحيد حيدري
آقا مجتباي خاكسار

تازه نوشته ها

تفکر و مصائب جهادی فرهنگی

روستايي‌هاي بدون پيچيدگي

جنبش دانشجويي يا نرم‌افزاري

دكترين "آخي بي‌چاره" براي انتقال جهادي فرهنگ

اردوهاي استعماري و انتقال فرهنگ

سه ايراد به آيت الله

تيتر كاسب‏كارانه و فعاليت جانب‏دارانه‏ي يك رسانه

از دولت هري پاتري تا دولت كريمه

این روزنامه آرشیو ندارد؟!

تریبون‏های دانشجویی و مناظره‏های خیابانی

مرگ بر ما تا آنجا که اسیر حوالت زمانه هستیم و درود بر ما تا آنجا که می خواهیم از این بند برهیم